غريب است دوست داشتن. وعجيب تر از آن است دوست داشته شدن...

وقتي مي‌دانيم کسي با جان و دل دوستمان دارد ...

ونفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ريشه دوانده ؛ به بازيش مي‌گيريم

هر چه او عاشق‌تر ، ما سرخوش‌تر،هر چه او دل نازک‌تر ، ما بي رحم ‌تر ...

تقصير از ما نيست ؛ تمامي قصه هاي عاشقانه، اينگونه به گوشمان خوانده شده‌اند...

******

کسي را دوست ميدارم.....

خداوندا

از بچگي به من آموختند همه را دوست بدارم

حال که بزرگ شده ام،

و کسي را دوست مي دارم، مي گويند:

فراموشش کن.

(دکتر شریعتی) 

******